Home New York part 2

New York part 2


share

Komende seizoenen is de kleur lila, de trendkleur. Deze heeft zijn oorsprong in de mystiek. Met de huidige trendkleur: geel, zijn we beland in de wereld van de innerlijke balans. Dit heb ik allemaal geleerd van de trendwatcher die Willemijn en ik vorige maand bezochten. New York konden we daarom niet verlaten zonder op zoek te gaan naar onze innerlijke balans. Sjamanen zijn helemaal de trend, maar na het zien van ‘The last Shaman’ op Netflix leek het mij en Laurens beter om iets luchtigs op te zoeken. Waarop Laurens zei: “Op naar een Gospel in Harlem (N.Y.)…”

Onze bikes werden weer gepakt en daar gingen we al fietsend door zo’n 60 heuvelachtige streets op zoek naar een Gospel Church. De eerste dienst hadden we bij de meeste kerken al gemist. Totdat we een kerk tegenkwamen waar het volgende op een bord stond: Church service at 12 p.m.. Dat kwam goed uit. Drie grote Gospel mannen stonden voor de kerk. Ik stapte op ze af met de vraag of het oké was dat we een dienst bij konden wonen? Geen probleem antwoordde ze maar wel opschieten want hij begint zo.

We werden begeleid naar een bank achter in de kerk en door iedereen die lang ons liep hartelijk begroet. Nou, ja iedereen? We waren met 15 mensen, inclusief ons twee aanwezig in een zaal die maar liefst plek had voor 450 man.

Opeens stonden er 2 dames op die het podium opgingen. Zij spraken een dankwoord uit in een oneindige woordenstroom die wel 20 minuten duurde. Het grappige was, dat tijdens het dankwoord steeds meer mensen naar binnen wandelden. Netjes gekleed in jurkjes, met prachtige hoeden en elkaar allemaal begroetend. Al babbelend zochten zij hun plekje in de kerk en dit ging door totdat de kerk redelijk gevuld was. En toen stonden er vier zangers die relaxed begonnen te zingen. Uit de kerk werden een toetsenist, trommelaar en drummer gehaald, waarop de soul los brak. Wauw! Wat een zang en wat een swing, Wauw!

De leadzanger vertelde dat iedereen die daar behoefte aan had een spreuk of lied mocht opvoeren. Een fragiele vrouw op leeftijd stond op en de soulsound in de kerk nam plaats voor stilte. Ze pakte de microfoon en begon te zingen: Lord Knows my name van Nina Simone. Prachtig was het, het maakte zoveel emotie los bij ons. Laurens en ik voelde ons welkom en onderdeel van het geheel. Een klein traantje vloeide over onze wangen.

Na dit prachtige optreden kwamen eruit verschillende hoeken van de kerk mannen en vrouwen met gewaden. Ze verzamelden zich allemaal voor in de kerk. Een jong, verlegen meisje uit de groep nam de microfoon in haar handen en begon te zingen. In één keer veranderde ze in een prachtige zelfverzekerde vrouw die het koor en de hele kerk liet swingen. Ik voelde me net Simon Cowel van America’s Got Talent. Oh my God, what happened!

Dit is één van de mooiste en warmste ervaringen die ik ooit heb meegemaakt. Ik hoop dat jij je net zo welkom mag voelen wanneer je bij Arthur&Willemijn binnen stapt. En door dat gevoel, durft te zijn wie je bent. Zoals het gospelkoor zei: That you know your name and you know you’re be-you-tie-full!

Sander

 

 

 


ook interessant