Home Empty nest syndroom

Empty nest syndroom


De rust is wedergekeerd na onze modeshow, feestje en de verschillende rode lopers. Ik fiets net terug van school naar huis. Jawel op de fiets, omdat wij het belangrijk vinden dat Noah-Sem goed leert fietsen. En dit is best een uitdaging, omdat de school zich zeker 20 minuten fietsen bergopwaarts bevindt. Er is een stuk op onze route die we de racebaan noemen. Hier buigt Noah-Sem zijn armen en geeft gas als een volleerd coureur. Max Verstappen is er niks bij! Heerlijk om hem zo in z’n eigen wereld te zien.

Dat “in zijn eigen wereld” zit hij sowieso wel trouwens. Als wij ’s middags dezelfde route terug nemen, gaan we met best een vaart de berg af. Ik heb tegen Noah-Sem gezegd: hou vooral je eigen tempo. Geldt eigenlijk voor alles. Nou, dat heb ik geweten, samen met 6 andere fietsers en 2 auto’s. Meneer ging vol op de rem vanuit het niets. “Ik remde even af pap!”. Dat klopt.

Maar goed, na 6 jaar “woensdagochtend met papa” is nu het moment gekomen dat ik thuis kom en de ochtend helemaal voor mijzelf heb. Jee, wat een keuzevrijheid, wat zal ik doen? Was wegwerken en boodschappen halen, ergens een bakkie doen, boek lezen, even mail checken…. Ik kijk op de klok: shit ik moet weer op de fiets naar school, ben al wat laat… dus ik langs de racebaan en zo de berg op!

Gelukkig heb ik in de middag weer de kinderen stel ik mezelf gerust, en dus een duidelijke agenda. Staat mijn kleine meid al op het schoolplein als ik aankom. Ze ziet mij staan, lacht breeduit, komt rennend naar mij toe en vraagt: “mag ik vanmiddag bij Laila spelen…?”

En plots heb ik dus weer allerlei mogelijkheden en tijd … Het is best lastig om voor jezelf te kiezen als die mogelijkheid zich ineens voordoet 😉

Dit ervaren we ook in de winkel met alle mooie collecties die er zijn. Als je niet kan kiezen helpen we je graag via onze Identity Styling Service klik hier voor meer info.

Fijn weekend allemaal!

Liefs van Sander


ook interessant